Baskıya hazır STL dosyası nasıl hazırlanır

Bir modeli ekranda görmek ile onun basılabilir olması aynı şey değil. CAD'de kusursuz duran bir parça, dilimleyiciye girdiğinde delik dolu çıkabiliyor. Aşağıda, atölyeye gelen dosyalarda en çok karşılaştığımız sorunları ve bunları kaynağında çözmenin yolunu topladık.

Önce dosya formatı

STL en yaygın format ama en zayıfı: yalnızca yüzey üçgenlerini taşır, birim bilgisi ve renk taşımaz. Sorun çıkarsa geri dönüp düzeltmek zordur.

Mümkünse STEP (.step / .stp) gönderin. STEP parametrik geometriyi taşır; ölçüyü değiştirmemiz, duvarı kalınlaştırmamız veya deliği büyütmemiz gerekirse dosyayı bozmadan yapabiliriz. STL'de aynı işlem çoğu zaman modeli yeniden çizmek demek.

Kabul ettiğimiz formatlar: STL, STEP, OBJ, 3MF, IGES.

STL dışa aktarırken çözünürlük

Çoğu CAD programı dışa aktarırken “kaba / normal / ince” seçeneği sunar. Varsayılan ayar silindirik yüzeyleri çokgen gibi gösterir. Pratik kural:

• Sapma (deviation / chord height): 0,01 mm
• Açı toleransı (angle tolerance): 5°

Daha ince ayar dosyayı gereksiz büyütür, baskıda bir fark yaratmaz. 100 MB'ı aşan STL dosyaları neredeyse her zaman aşırı çözünürlükten kaynaklanır.

Duvar kalınlığı

En sık karşılaştığımız sorun bu. Ekranda 0,4 mm'lik bir cidar sorunsuz görünür ama FDM'de nozzle çapı 0,4 mm'dir; makine tek bir çizgi atar ve parça elinizde dağılır.

Önerdiğimiz minimumlar:

• FDM, taşıyıcı olmayan yüzey: 1,2 mm (üç çizgi)
• FDM, yük taşıyan duvar: 2 mm ve üzeri
• SLA / reçine: 1 mm, serbest duran ince detaylarda 0,6 mm

Geçme payı — birbirine oturacak parçalar

İki parça birbirine girecekse, CAD'de birebir aynı ölçüyü vermeyin. 3D baskıda malzeme soğurken büzülür ve dış ölçü birkaç yüz mikron kayar. Birebir çizilen parçalar ya hiç girmez ya da zorlanır.

• Sıkı geçme (elle zor takılır, sökülmez): 0,1 – 0,2 mm boşluk
• Normal geçme (elle takılıp çıkar): 0,2 – 0,3 mm
• Hareketli parça (menteşe, kayar kapak): 0,4 – 0,5 mm

Delikler ve vida yuvaları

FDM'de dairesel delikler çoğunlukla 0,1–0,2 mm küçük çıkar; sıcak plastik iç kenara doğru büzülür. Delik kritikse iki yol var:

• Deliği 0,2 mm büyük çizin.
• Ya da nominal çizin, baskıdan sonra matkap veya kılavuzla açalım — biz de genelde böyle yapıyoruz.

Dişleri modele çizmeyin. M3–M8 arası dişler baskıda temiz çıkmaz. Ya pirinç insert yuvası bırakın (biz ısıyla gömeriz), ya da somun yuvası çizin. Çok daha sağlam olur.

Çıkıntılar ve köprüler

Düşey eksenle 45°'ye kadar açı yapan yüzeyler desteksiz basılabilir. Daha yatık yüzeylerde destek gerekir; destek demek ek malzeme, ek süre ve temizlendiğinde iz kalan bir yüzey demektir.

Tasarımda küçük bir pah ya da 45°'lik bir geçiş bırakmak destek ihtiyacını tamamen kaldırabiliyor. Baskı yönünü biz seçiyoruz, ama parçanın geometrisi bize ne kadar alan bırakırsa sonuç o kadar temiz oluyor.

Sık yapılan altı hata

1. Kapalı olmayan model (non-manifold). Yüzeyler arasında boşluk, ters normal, iç içe geçmiş gövdeler. Dilimleyici parçayı katı kabul edemez. CAD'de “mesh repair” / dikiş kontrolü ile çözülür.
2. Birim karmaşası. İnç olarak kaydedilmiş dosya 25,4 kat küçük gelir. STL birim taşımaz; dosya adına ölçü yazın ya da mesaja “uzun kenar 180 mm” diye not düşün.
3. Aşırı ince cidar. Yukarıdaki minimumların altı.
4. Birebir ölçülü geçmeler. Tolerans payı bırakılmamış montajlar.
5. Modele çizilmiş vida dişi. Insert ya da somun yuvası çok daha iyi sonuç verir.
6. Gereksiz ince detay. 0,2 mm'lik kabartma yazı FDM'de okunmaz. Metin için en az 1 mm yükseklik ve 0,5 mm derinlik bırakın; daha incesi SLA işidir.

Göndermeden önce kontrol listesi

• Model kapalı ve tek gövde mi?
• Birim mm mi; uzun kenar ölçüsünü yazdınız mı?
• En ince cidar 1,2 mm'nin üstünde mi?
• Geçmelerde 0,2–0,3 mm pay var mı?
• Diş yerine insert veya somun yuvası mı var?
• Çok yatık, geniş destek isteyen yüzey var mı?
• Dosya 100 MB'ın altında mı?

Bu listeye uyan bir dosya neredeyse her zaman ilk seferde doğru basılıyor. Emin olamadığınız bir yer varsa dosyayı yine de gönderin — baskı öncesi kontrol ediyoruz, sorun görürsek düzeltme önerisiyle birlikte geri dönüyoruz.